ร้อนเน๊อะ!!!
ขี่มอไซด์ไปเรียน..จะตายเอา
แสบผิวชิ๊หายเลย
ทำไมไม่พอใจอะไรเลยกูเนี่ย
หน้าร้อน ก็บ่นว่าร้อน ออกไปข้างนอกไม่ได้ เพราะร้อนมาก
จะร้อนไปไหน ฝนตกลงมาทีเถิดด เปลืองไฟค่าเปิดแอร์
เปลืองน้ำ อาบน้ำบ่อย แก้ร้อน
หน้าฝน จะตกทำห่าอะไรทุกวัน ไปเรียนไม่ได้รู้มั้ย
ออกไปเที่ยวเล่นก็ไม่ได้ เปียกและเฉอะแฉะไปหมด
ซักผ้าตากผ้าไม่แห้ง ต้องคอยกังวลว่า ฝนจะสาดเข้าระเบียงมั้ย
หน้าหนาว ก็หนาวมากจนไม่อยากออกไปไหน
หนาวจนอ้าปากไม่ได้ มันเสียวฟัน
เปลืองไฟค่าเครื่องทำน้ำอุ่น ตื่นสายอยากนอนต่อ
หึหึ
แล้วกูจะอยู่บนโลกนี้อย่างสงบสุขได้มั้ยนะ
ทำไมนะ
ทั้งทีคิดว่าได้แค่นี้ ก็น่าจะพอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนกัน ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนแก้เหงา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ให้เขากลับมา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เห็นรอยยิ้ม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่คุยด้วยเหมือนเดิม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ขอแค่เขาเหมือนเดิม
ทั้งที่คิดว่าเรายอมรับได้
ทั้งที่คิดว่าเราปลงได้
ทั้งที่คิดว่าเรายอมเขาได้
ทั้งที่คิดว่าเราจะยิ้มรับกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นได้
ไม่เลย
เหมือนโกหกตัวเองไปอย่างนั้น
ว่าทำใจได้แล้ว
แต่
ในใจลึกๆ มันก็ยังเจ็บ
เจ็บ
บอบช้ำ
ไปหมดแล้ว
บางทีก็เจ็บจนไม่อยากคิดอะไรแล้ว
แต่อีกใจหนึ่ง
มันก็ยังคิด คิดอยู่เสมอมา
ว่าทำไม?
Post Script*
รักคุณหม่ามี๊ที่รักนะค่ะ
รักคุณเพื่อน อพ.102 ทุกตัว
รักคุณเพื่อน ถาปัด ๑๗ ทุกคนที่รักกู
รักคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ปาร์ค
รักคุณพี่ๆคุณน้องๆ ถาปัด มข.
รักเพื่อนๆ สตอรี่ไทย...ขอบคุณคอมเม้นนะ
รักเธอมากนะค่ะ..hello kitty*
พรุ่งนี้ฉันต้องยิ้มได้
"happy tomorrow"
จงมีชีวิตอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่เมื่อวาน
ร้อนเน๊อะ!!!
ขี่มอไซด์ไปเรียน..จะตายเอา
แสบผิวชิ๊หายเลย
ทำไมไม่พอใจอะไรเลยกูเนี่ย
หน้าร้อน ก็บ่นว่าร้อน ออกไปข้างนอกไม่ได้ เพราะร้อนมาก
จะร้อนไปไหน ฝนตกลงมาทีเถิดด เปลืองไฟค่าเปิดแอร์
เปลืองน้ำ อาบน้ำบ่อย แก้ร้อน
หน้าฝน จะตกทำห่าอะไรทุกวัน ไปเรียนไม่ได้รู้มั้ย
ออกไปเที่ยวเล่นก็ไม่ได้ เปียกและเฉอะแฉะไปหมด
ซักผ้าตากผ้าไม่แห้ง ต้องคอยกังวลว่า ฝนจะสาดเข้าระเบียงมั้ย
หน้าหนาว ก็หนาวมากจนไม่อยากออกไปไหน
หนาวจนอ้าปากไม่ได้ มันเสียวฟัน
เปลืองไฟค่าเครื่องทำน้ำอุ่น ตื่นสายอยากนอนต่อ
หึหึ
แล้วกูจะอยู่บนโลกนี้อย่างสงบสุขได้มั้ยนะ
ทำไมนะ
ทั้งทีคิดว่าได้แค่นี้ ก็น่าจะพอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนกัน ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนแก้เหงา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ให้เขากลับมา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เห็นรอยยิ้ม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่คุยด้วยเหมือนเดิม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ขอแค่เขาเหมือนเดิม
ทั้งที่คิดว่าเรายอมรับได้
ทั้งที่คิดว่าเราปลงได้
ทั้งที่คิดว่าเรายอมเขาได้
ทั้งที่คิดว่าเราจะยิ้มรับกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นได้
ไม่เลย
เหมือนโกหกตัวเองไปอย่างนั้น
ว่าทำใจได้แล้ว
แต่
ในใจลึกๆ มันก็ยังเจ็บ
เจ็บ
บอบช้ำ
ไปหมดแล้ว
บางทีก็เจ็บจนไม่อยากคิดอะไรแล้ว
แต่อีกใจหนึ่ง
มันก็ยังคิด คิดอยู่เสมอมา
ว่าทำไม?
Post Script*
รักคุณหม่ามี๊ที่รักนะค่ะ
รักคุณเพื่อน อพ.102 ทุกตัว
รักคุณเพื่อน ถาปัด ๑๗ ทุกคนที่รักกู
รักคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ปาร์ค
รักคุณพี่ๆคุณน้องๆ ถาปัด มข.
รักเพื่อนๆ สตอรี่ไทย...ขอบคุณคอมเม้นนะ
รักเธอมากนะค่ะ..hello kitty*
พรุ่งนี้ฉันต้องยิ้มได้
"happy tomorrow"
จงมีชีวิตอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่เมื่อวาน
หวัดดีค่ะ
ถ้าจะอัพเรื่องสงกรานต์คงไม่ทันแล้ว
ผ่านมาหลายวัน
ลืมหมดล่ะ
รู้แต่ว่า
ปีนี้
บ่ม่วน (แปลว่า ไม่สนุก)
รู้สึกว่าแก่ เพื่อนก็น้อยนิด
ไปไหนกันหมดเนี่ย
สงกรานต์นะเว้ย
เมื่อวานพึ่งได้ดู เมล์นรก
หึหึ
ช้าไปมั้ย
ไม่หรอก
คนยังเต็มโรงอยู่
ด่าสาดดดดทั้งเรื่อง
หลังสงกรานต์ก็เรียนซัมเมอร์ต่อไป
น่าเบื่อ
ร้อนก็ร้อน
บางวันฝนตก บางวันร้อน บางวันแดดออก บางวันหนาว
จะเอายังไง
แถมบางวันหลังฝนตกมีแมงเม่า
แมงเม่า บินเข้า ห้องกู
เต็มเลย
หลังจากที่ sad มาหลายวัน
ตอนนี้ดีขึ้นแล้วนะค่ะ
ไม่รู้ทำไม
แค่ได้ยินเสียงไม่กี่คำ
โลกที่มืดๆ ก็ สว่าง กันเลยที่เดียว
เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ดีใจที่สุด
กุ๊กไก่ไม่อยากเสียเธอไป
เพื่อนอย่างเธออ่ะ...หายาก
เธอมองกุ๊กไก่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
ซึ่งต่างกะเพื่อนคนอื่นที่ไม่ได้มองกุ๊กไก่อย่างนั้น
หลายคนมองว่ากุ๊กไก่อ้วน กุ๊กไก่ตัวใหญ่ กุ๊กไก่แข็งแรง
กุ๊กไก่มันกินเก่ง กุ๊กไก่มันก๋ากั่น กุ๊กไก่มันนิสัยเด็กๆ
แต่เธอมองกุ๊กเป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไป
ที่ยังไงก็ยังเป็นผู้หญิง
ที่เวลาฝนตก แล้วใส่เสื้อสีขาว..ก็ไม่ควรออกมาข้างนอก
ทั้งที่คนอื่นไม่เคยเตือนเรื่องแบบนี้กับกูเลย
ดีใจที่เธอพูดคุยกับกูเหมือนเดิมแล้ว
นึกว่าจะเสียเพื่อนไปแล้วซะอีก
ถึงกูจะไม่คิดอย่างเพื่อนแล้วก็เหอะ
เอาว่ะ..เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อน
ขอบใจที่เล่าเรื่องโน่นเรื่องนี้ให้ฟัง
นอนคุยกันสองคน
นานแล้วที่ไม่ได้ทำแบบนี้
เค้ามีความสุขมากเลยรู้ป่ะ
ที่อย่างน้อย
เธอก็ให้เค้าเข้าไปมีส่วนร่วมกับประสบการณ์ชีวิตของเธอ
อย่าเมินเค้าอีกเลยนะ
มันเจ็บเจียนตายเลยล่ะ
ตอนนี้กุ๊กไก่ร่าเริงๆ แล้วละค่ะทุกคน
ยิ้มได้แล้ว
55+
เป็นเอามากนะกูเนี่ย
คนคนเดียว..มีอิทธิพลมากขนาดนี่เลย
รักมาก..ไม่อยากเสียเธอไป
อยากอยู่ใกล้เธอแบบนี้
ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะอะไรก็ตาม
ยอมแล้วค๊าบบบ
Post Script *
รักหม่ามี๊มั่กๆเลยยยย
สงกรานต์บ่ม่วนๆ ผิดหวังว่ะ
ขอบคุณ เธอ เป็นอย่างมาก
ที่กลับมาเหมือนเดิม
ความสุข ร่าเริง สดใส รอยยิ้ม
หามานาน...เจอแล้วแหล่ะ
กุ๊กไก่ รักเพื่อนๆ ทุกคนทุกตัวทุกฝูง
คนที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อนกู กูรักทุกคน จำไว้
แต่พิเศษหน่อย ก็คือ เพื่อนอย่างเธอ
555+
เด่วจะไปเป็นเด็กกทม.ร่วมสัปดาห์
งาน สถาปนิก07 (อาษา 50) ที่อิมแพค ชาเลนเจอร์
ไปทำบูธของนักศึกษา
ใครไป ก็แวะไปชมได้นะค่ะ
บูธถาปัด มข.
รักและขอบคุณเพื่อนๆ สตอรี่ไทย
ได้เวลา happy สมชื่อแล้ว
happy tomorrow
ร้อนเน๊อะ!!!
ขี่มอไซด์ไปเรียน..จะตายเอา
แสบผิวชิ๊หายเลย
ทำไมไม่พอใจอะไรเลยกูเนี่ย
หน้าร้อน ก็บ่นว่าร้อน ออกไปข้างนอกไม่ได้ เพราะร้อนมาก
จะร้อนไปไหน ฝนตกลงมาทีเถิดด เปลืองไฟค่าเปิดแอร์
เปลืองน้ำ อาบน้ำบ่อย แก้ร้อน
หน้าฝน จะตกทำห่าอะไรทุกวัน ไปเรียนไม่ได้รู้มั้ย
ออกไปเที่ยวเล่นก็ไม่ได้ เปียกและเฉอะแฉะไปหมด
ซักผ้าตากผ้าไม่แห้ง ต้องคอยกังวลว่า ฝนจะสาดเข้าระเบียงมั้ย
หน้าหนาว ก็หนาวมากจนไม่อยากออกไปไหน
หนาวจนอ้าปากไม่ได้ มันเสียวฟัน
เปลืองไฟค่าเครื่องทำน้ำอุ่น ตื่นสายอยากนอนต่อ
หึหึ
แล้วกูจะอยู่บนโลกนี้อย่างสงบสุขได้มั้ยนะ
ทำไมนะ
ทั้งทีคิดว่าได้แค่นี้ ก็น่าจะพอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนกัน ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนแก้เหงา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ให้เขากลับมา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เห็นรอยยิ้ม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่คุยด้วยเหมือนเดิม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ขอแค่เขาเหมือนเดิม
ทั้งที่คิดว่าเรายอมรับได้
ทั้งที่คิดว่าเราปลงได้
ทั้งที่คิดว่าเรายอมเขาได้
ทั้งที่คิดว่าเราจะยิ้มรับกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นได้
ไม่เลย
เหมือนโกหกตัวเองไปอย่างนั้น
ว่าทำใจได้แล้ว
แต่
ในใจลึกๆ มันก็ยังเจ็บ
เจ็บ
บอบช้ำ
ไปหมดแล้ว
บางทีก็เจ็บจนไม่อยากคิดอะไรแล้ว
แต่อีกใจหนึ่ง
มันก็ยังคิด คิดอยู่เสมอมา
ว่าทำไม?
Post Script*
รักคุณหม่ามี๊ที่รักนะค่ะ
รักคุณเพื่อน อพ.102 ทุกตัว
รักคุณเพื่อน ถาปัด ๑๗ ทุกคนที่รักกู
รักคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ปาร์ค
รักคุณพี่ๆคุณน้องๆ ถาปัด มข.
รักเพื่อนๆ สตอรี่ไทย...ขอบคุณคอมเม้นนะ
รักเธอมากนะค่ะ..hello kitty*
พรุ่งนี้ฉันต้องยิ้มได้
"happy tomorrow"
จงมีชีวิตอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่เมื่อวาน
หวัดดีค่ะ
ถ้าจะอัพเรื่องสงกรานต์คงไม่ทันแล้ว
ผ่านมาหลายวัน
ลืมหมดล่ะ
รู้แต่ว่า
ปีนี้
บ่ม่วน (แปลว่า ไม่สนุก)
รู้สึกว่าแก่ เพื่อนก็น้อยนิด
ไปไหนกันหมดเนี่ย
สงกรานต์นะเว้ย
เมื่อวานพึ่งได้ดู เมล์นรก
หึหึ
ช้าไปมั้ย
ไม่หรอก
คนยังเต็มโรงอยู่
ด่าสาดดดดทั้งเรื่อง
หลังสงกรานต์ก็เรียนซัมเมอร์ต่อไป
น่าเบื่อ
ร้อนก็ร้อน
บางวันฝนตก บางวันร้อน บางวันแดดออก บางวันหนาว
จะเอายังไง
แถมบางวันหลังฝนตกมีแมงเม่า
แมงเม่า บินเข้า ห้องกู
เต็มเลย
หลังจากที่ sad มาหลายวัน
ตอนนี้ดีขึ้นแล้วนะค่ะ
ไม่รู้ทำไม
แค่ได้ยินเสียงไม่กี่คำ
โลกที่มืดๆ ก็ สว่าง กันเลยที่เดียว
เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ดีใจที่สุด
กุ๊กไก่ไม่อยากเสียเธอไป
เพื่อนอย่างเธออ่ะ...หายาก
เธอมองกุ๊กไก่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
ซึ่งต่างกะเพื่อนคนอื่นที่ไม่ได้มองกุ๊กไก่อย่างนั้น
หลายคนมองว่ากุ๊กไก่อ้วน กุ๊กไก่ตัวใหญ่ กุ๊กไก่แข็งแรง
กุ๊กไก่มันกินเก่ง กุ๊กไก่มันก๋ากั่น กุ๊กไก่มันนิสัยเด็กๆ
แต่เธอมองกุ๊กเป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไป
ที่ยังไงก็ยังเป็นผู้หญิง
ที่เวลาฝนตก แล้วใส่เสื้อสีขาว..ก็ไม่ควรออกมาข้างนอก
ทั้งที่คนอื่นไม่เคยเตือนเรื่องแบบนี้กับกูเลย
ดีใจที่เธอพูดคุยกับกูเหมือนเดิมแล้ว
นึกว่าจะเสียเพื่อนไปแล้วซะอีก
ถึงกูจะไม่คิดอย่างเพื่อนแล้วก็เหอะ
เอาว่ะ..เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อน
ขอบใจที่เล่าเรื่องโน่นเรื่องนี้ให้ฟัง
นอนคุยกันสองคน
นานแล้วที่ไม่ได้ทำแบบนี้
เค้ามีความสุขมากเลยรู้ป่ะ
ที่อย่างน้อย
เธอก็ให้เค้าเข้าไปมีส่วนร่วมกับประสบการณ์ชีวิตของเธอ
อย่าเมินเค้าอีกเลยนะ
มันเจ็บเจียนตายเลยล่ะ
ตอนนี้กุ๊กไก่ร่าเริงๆ แล้วละค่ะทุกคน
ยิ้มได้แล้ว
55+
เป็นเอามากนะกูเนี่ย
คนคนเดียว..มีอิทธิพลมากขนาดนี่เลย
รักมาก..ไม่อยากเสียเธอไป
อยากอยู่ใกล้เธอแบบนี้
ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะอะไรก็ตาม
ยอมแล้วค๊าบบบ
Post Script *
รักหม่ามี๊มั่กๆเลยยยย
สงกรานต์บ่ม่วนๆ ผิดหวังว่ะ
ขอบคุณ เธอ เป็นอย่างมาก
ที่กลับมาเหมือนเดิม
ความสุข ร่าเริง สดใส รอยยิ้ม
หามานาน...เจอแล้วแหล่ะ
กุ๊กไก่ รักเพื่อนๆ ทุกคนทุกตัวทุกฝูง
คนที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อนกู กูรักทุกคน จำไว้
แต่พิเศษหน่อย ก็คือ เพื่อนอย่างเธอ
555+
เด่วจะไปเป็นเด็กกทม.ร่วมสัปดาห์
งาน สถาปนิก07 (อาษา 50) ที่อิมแพค ชาเลนเจอร์
ไปทำบูธของนักศึกษา
ใครไป ก็แวะไปชมได้นะค่ะ
บูธถาปัด มข.
รักและขอบคุณเพื่อนๆ สตอรี่ไทย
ได้เวลา happy สมชื่อแล้ว
happy tomorrow
เข้าใจดี ชั้นเองเป็นใคร มีหน้าที่อะไร อยู่ในฐานะอะไร
ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องอะไร
กฏข้อนี้ต้องเข้าใจและยอมรับ
ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนรัก
ที่พัก ที่ปรึกษา....เท่านั้น
ไม่มีสิทธ์จะไปยืนที่จุดเดิมแล้วนะ
ข้างในมันมีแต่เธอ เธอคนเดียวเท่านั้น
จำเอาไว้เถิด
อย่าได้คิดอาจอื้อมยื่นมือเข้าไปอีก
เดี๋ยวจะทำให้พวกเขามีปัญหากันได้
แค่เห็นเธอได้มีความสุขก็ควรสำนึกได้แล้วว่า
ต่อให้เขาคนนั้นเป็นใคร แค่เขาดูแลเธอ ทำให้เธอมีความสุขได้
แค่นั้นเราก็ควรดีใจได้แล้วหล่ะ
แค่เธอได้รักใครซักคนแล้วเขาคนนั้นรักเธอเช่นกัน
แค่นั้นก็ควรจะมีความสุขได้แล้วหล่ะ
คิดอย่างนี้มันก็พอช่วยให้เกิดความรู้สึกดีๆขึ้นมาได้นะ
แต่ น้ำตามันจะไหล ไม่ได้ไหลเพราะเสียใจ แต่เพราะว่ามันไม่มีอีกแล้ว
ไม่มีที่สำหรับเราแล้ว
กลับที่เดิม...ไม่ได้แล้ว
เข้าใจๆๆๆๆๆ ยอมเข้าใจมันซะเถอะ
เธอไม่กลับมาแล้ว
แม้จะอยากมองเห็นเธอได้อีก
อยากกอดเธอเหมือนเดิมได้อีก
อยากสบตาของเธอได้อีก
อยากได้ยินคำๆนั้นจากเธออีก
ว่า รัก
สำหรับชั้นคงไม่มีโอกาสได้ยินแล้วหล่ะ
เธอคงจะพูดมันออกไปกับใคร
ที่ไม่ใช่ชั้น
อิจฉาเขานะ ดีใจแทนเขานะ เจอคนที่รักเขาอะไรได้ขนาดนั้น
Post Script*
รักหม่ามี๊กับอาเจ็กที่สุดแล้วล่ะ
ไปงานสัปดาห์หนังสือมา ทำไมกูได้แต่หนังสืออกหักๆว่ะ
ซื้อมาแม่งอย่างเยอะ หนักไปทางการ์ตูน กับ พ๊อกเก็ตบุ๊ค
ยังอ่านม่ายหมดเลย ตาแฉะๆๆๆ
ดีนะเนี่ยที่ยังมีอะไรให้กูทำ ไม่งั้นคงฟุ้งซ่าน
จน จังเลย กินมาม่า กะหมูปิ้ง มาหลายวันแล้ว
เป็นผลสืบเนื่องมาจากงานสัปดาห์หนังสือ
ช้อปมากไปหน่อย หึหึ เป็นไงละที่นี้
อยากกินข้าวมั่ง...เบื่อมาม่า
รักเพื่อนฝูงสหายทุกหมูทุกเหล่าทุกคอกทุกตัวนะจ้ะ
พวกมึงไม่อยู่ กูก็เหงา อยู่กะพวกมึง กูสบายใจจริงๆ
แม้เราจะไม่เข้าใจกันในบางเรื่องก็เหอะ
แต่พวกมึง ก็คือ เพื่อนของกู
กูรักเพื่อนของกูทุกคน...จำไว้
ขอบคุณคอมเม้นนะจ๊ะ
รักพวกคุณทุกคนเลย สตอรี่ไทย
รัก____นะค่ะ
แม้กูจะต้องเจ็บปวด
จงเข้าใจ และ ยอมรับ
"happy tomorrow"
ร้อนเน๊อะ!!!
ขี่มอไซด์ไปเรียน..จะตายเอา
แสบผิวชิ๊หายเลย
ทำไมไม่พอใจอะไรเลยกูเนี่ย
หน้าร้อน ก็บ่นว่าร้อน ออกไปข้างนอกไม่ได้ เพราะร้อนมาก
จะร้อนไปไหน ฝนตกลงมาทีเถิดด เปลืองไฟค่าเปิดแอร์
เปลืองน้ำ อาบน้ำบ่อย แก้ร้อน
หน้าฝน จะตกทำห่าอะไรทุกวัน ไปเรียนไม่ได้รู้มั้ย
ออกไปเที่ยวเล่นก็ไม่ได้ เปียกและเฉอะแฉะไปหมด
ซักผ้าตากผ้าไม่แห้ง ต้องคอยกังวลว่า ฝนจะสาดเข้าระเบียงมั้ย
หน้าหนาว ก็หนาวมากจนไม่อยากออกไปไหน
หนาวจนอ้าปากไม่ได้ มันเสียวฟัน
เปลืองไฟค่าเครื่องทำน้ำอุ่น ตื่นสายอยากนอนต่อ
หึหึ
แล้วกูจะอยู่บนโลกนี้อย่างสงบสุขได้มั้ยนะ
ทำไมนะ
ทั้งทีคิดว่าได้แค่นี้ ก็น่าจะพอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนกัน ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เป็นเพื่อนแก้เหงา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ให้เขากลับมา ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่ได้เห็นรอยยิ้ม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่าแค่คุยด้วยเหมือนเดิม ก็พอ
ทั้งที่คิดว่ายังไงก็ได้ขอแค่เขาเหมือนเดิม
ทั้งที่คิดว่าเรายอมรับได้
ทั้งที่คิดว่าเราปลงได้
ทั้งที่คิดว่าเรายอมเขาได้
ทั้งที่คิดว่าเราจะยิ้มรับกับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นได้
ไม่เลย
เหมือนโกหกตัวเองไปอย่างนั้น
ว่าทำใจได้แล้ว
แต่
ในใจลึกๆ มันก็ยังเจ็บ
เจ็บ
บอบช้ำ
ไปหมดแล้ว
บางทีก็เจ็บจนไม่อยากคิดอะไรแล้ว
แต่อีกใจหนึ่ง
มันก็ยังคิด คิดอยู่เสมอมา
ว่าทำไม?
Post Script*
รักคุณหม่ามี๊ที่รักนะค่ะ
รักคุณเพื่อน อพ.102 ทุกตัว
รักคุณเพื่อน ถาปัด ๑๗ ทุกคนที่รักกู
รักคุณเพื่อนๆ พี่ๆ ที่ปาร์ค
รักคุณพี่ๆคุณน้องๆ ถาปัด มข.
รักเพื่อนๆ สตอรี่ไทย...ขอบคุณคอมเม้นนะ
รักเธอมากนะค่ะ..hello kitty*
พรุ่งนี้ฉันต้องยิ้มได้
"happy tomorrow"
จงมีชีวิตอยู่เพื่อวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่เมื่อวาน
หวัดดีค่ะ
ถ้าจะอัพเรื่องสงกรานต์คงไม่ทันแล้ว
ผ่านมาหลายวัน
ลืมหมดล่ะ
รู้แต่ว่า
ปีนี้
บ่ม่วน (แปลว่า ไม่สนุก)
รู้สึกว่าแก่ เพื่อนก็น้อยนิด
ไปไหนกันหมดเนี่ย
สงกรานต์นะเว้ย
เมื่อวานพึ่งได้ดู เมล์นรก
หึหึ
ช้าไปมั้ย
ไม่หรอก
คนยังเต็มโรงอยู่
ด่าสาดดดดทั้งเรื่อง
หลังสงกรานต์ก็เรียนซัมเมอร์ต่อไป
น่าเบื่อ
ร้อนก็ร้อน
บางวันฝนตก บางวันร้อน บางวันแดดออก บางวันหนาว
จะเอายังไง
แถมบางวันหลังฝนตกมีแมงเม่า
แมงเม่า บินเข้า ห้องกู
เต็มเลย
หลังจากที่ sad มาหลายวัน
ตอนนี้ดีขึ้นแล้วนะค่ะ
ไม่รู้ทำไม
แค่ได้ยินเสียงไม่กี่คำ
โลกที่มืดๆ ก็ สว่าง กันเลยที่เดียว
เธอกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ดีใจที่สุด
กุ๊กไก่ไม่อยากเสียเธอไป
เพื่อนอย่างเธออ่ะ...หายาก
เธอมองกุ๊กไก่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง
ซึ่งต่างกะเพื่อนคนอื่นที่ไม่ได้มองกุ๊กไก่อย่างนั้น
หลายคนมองว่ากุ๊กไก่อ้วน กุ๊กไก่ตัวใหญ่ กุ๊กไก่แข็งแรง
กุ๊กไก่มันกินเก่ง กุ๊กไก่มันก๋ากั่น กุ๊กไก่มันนิสัยเด็กๆ
แต่เธอมองกุ๊กเป็นเหมือนผู้หญิงทั่วไป
ที่ยังไงก็ยังเป็นผู้หญิง
ที่เวลาฝนตก แล้วใส่เสื้อสีขาว..ก็ไม่ควรออกมาข้างนอก
ทั้งที่คนอื่นไม่เคยเตือนเรื่องแบบนี้กับกูเลย
ดีใจที่เธอพูดคุยกับกูเหมือนเดิมแล้ว
นึกว่าจะเสียเพื่อนไปแล้วซะอีก
ถึงกูจะไม่คิดอย่างเพื่อนแล้วก็เหอะ
เอาว่ะ..เพื่อนก็ยังเป็นเพื่อน
ขอบใจที่เล่าเรื่องโน่นเรื่องนี้ให้ฟัง
นอนคุยกันสองคน
นานแล้วที่ไม่ได้ทำแบบนี้
เค้ามีความสุขมากเลยรู้ป่ะ
ที่อย่างน้อย
เธอก็ให้เค้าเข้าไปมีส่วนร่วมกับประสบการณ์ชีวิตของเธอ
อย่าเมินเค้าอีกเลยนะ
มันเจ็บเจียนตายเลยล่ะ
ตอนนี้กุ๊กไก่ร่าเริงๆ แล้วละค่ะทุกคน
ยิ้มได้แล้ว
55+
เป็นเอามากนะกูเนี่ย
คนคนเดียว..มีอิทธิพลมากขนาดนี่เลย
รักมาก..ไม่อยากเสียเธอไป
อยากอยู่ใกล้เธอแบบนี้
ไม่ว่าจะอยู่ในฐานะอะไรก็ตาม
ยอมแล้วค๊าบบบ
Post Script *
รักหม่ามี๊มั่กๆเลยยยย
สงกรานต์บ่ม่วนๆ ผิดหวังว่ะ
ขอบคุณ เธอ เป็นอย่างมาก
ที่กลับมาเหมือนเดิม
ความสุข ร่าเริง สดใส รอยยิ้ม
หามานาน...เจอแล้วแหล่ะ
กุ๊กไก่ รักเพื่อนๆ ทุกคนทุกตัวทุกฝูง
คนที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อนกู กูรักทุกคน จำไว้
แต่พิเศษหน่อย ก็คือ เพื่อนอย่างเธอ
555+
เด่วจะไปเป็นเด็กกทม.ร่วมสัปดาห์
งาน สถาปนิก07 (อาษา 50) ที่อิมแพค ชาเลนเจอร์
ไปทำบูธของนักศึกษา
ใครไป ก็แวะไปชมได้นะค่ะ
บูธถาปัด มข.
รักและขอบคุณเพื่อนๆ สตอรี่ไทย
ได้เวลา happy สมชื่อแล้ว
happy tomorrow
เข้าใจดี ชั้นเองเป็นใคร มีหน้าที่อะไร อยู่ในฐานะอะไร
ไม่มีสิทธิ์ที่จะเรียกร้องอะไร
กฏข้อนี้ต้องเข้าใจและยอมรับ
ไม่ใช่เพื่อน ไม่ใช่แฟน ไม่ใช่คนรัก
ที่พัก ที่ปรึกษา....เท่านั้น
ไม่มีสิทธ์จะไปยืนที่จุดเดิมแล้วนะ
ข้างในมันมีแต่เธอ เธอคนเดียวเท่านั้น
จำเอาไว้เถิด
อย่าได้คิดอาจอื้อมยื่นมือเข้าไปอีก
เดี๋ยวจะทำให้พวกเขามีปัญหากันได้
แค่เห็นเธอได้มีความสุขก็ควรสำนึกได้แล้วว่า
ต่อให้เขาคนนั้นเป็นใคร แค่เขาดูแลเธอ ทำให้เธอมีความสุขได้
แค่นั้นเราก็ควรดีใจได้แล้วหล่ะ
แค่เธอได้รักใครซักคนแล้วเขาคนนั้นรักเธอเช่นกัน
แค่นั้นก็ควรจะมีความสุขได้แล้วหล่ะ
คิดอย่างนี้มันก็พอช่วยให้เกิดความรู้สึกดีๆขึ้นมาได้นะ
แต่ น้ำตามันจะไหล ไม่ได้ไหลเพราะเสียใจ แต่เพราะว่ามันไม่มีอีกแล้ว
ไม่มีที่สำหรับเราแล้ว
กลับที่เดิม...ไม่ได้แล้ว
เข้าใจๆๆๆๆๆ ยอมเข้าใจมันซะเถอะ
เธอไม่กลับมาแล้ว
แม้จะอยากมองเห็นเธอได้อีก
อยากกอดเธอเหมือนเดิมได้อีก
อยากสบตาของเธอได้อีก
อยากได้ยินคำๆนั้นจากเธออีก
ว่า รัก
สำหรับชั้นคงไม่มีโอกาสได้ยินแล้วหล่ะ
เธอคงจะพูดมันออกไปกับใคร
ที่ไม่ใช่ชั้น
อิจฉาเขานะ ดีใจแทนเขานะ เจอคนที่รักเขาอะไรได้ขนาดนั้น
Post Script*
รักหม่ามี๊กับอาเจ็กที่สุดแล้วล่ะ
ไปงานสัปดาห์หนังสือมา ทำไมกูได้แต่หนังสืออกหักๆว่ะ
ซื้อมาแม่งอย่างเยอะ หนักไปทางการ์ตูน กับ พ๊อกเก็ตบุ๊ค
ยังอ่านม่ายหมดเลย ตาแฉะๆๆๆ
ดีนะเนี่ยที่ยังมีอะไรให้กูทำ ไม่งั้นคงฟุ้งซ่าน
จน จังเลย กินมาม่า กะหมูปิ้ง มาหลายวันแล้ว
เป็นผลสืบเนื่องมาจากงานสัปดาห์หนังสือ
ช้อปมากไปหน่อย หึหึ เป็นไงละที่นี้
อยากกินข้าวมั่ง...เบื่อมาม่า
รักเพื่อนฝูงสหายทุกหมูทุกเหล่าทุกคอกทุกตัวนะจ้ะ
พวกมึงไม่อยู่ กูก็เหงา อยู่กะพวกมึง กูสบายใจจริงๆ
แม้เราจะไม่เข้าใจกันในบางเรื่องก็เหอะ
แต่พวกมึง ก็คือ เพื่อนของกู
กูรักเพื่อนของกูทุกคน...จำไว้
ขอบคุณคอมเม้นนะจ๊ะ
รักพวกคุณทุกคนเลย สตอรี่ไทย
รัก____นะค่ะ
แม้กูจะต้องเจ็บปวด
จงเข้าใจ และ ยอมรับ
"happy tomorrow"
เมื่อไหร่ ??
กูถึงจะหลุดพ้น
กูเจ็บ จนไม่อยาก จะเจ็บอีกต่อไป
มันเกิดอะไรขึ้น
ทำไมว่ะ
กูอุตส่าคิดได้
แต่ทำไมต้องมาทำปฏิกิริยาแบบนั้น
รังเกียจกูแล้วใช่ป่ะ?
รำคาญแล้วใช่ป่ะ?
ไม่ต้องการแล้วใช่ป่ะ?
ไม่ได้เรียกร้องความสนใจ
แต่ช่วยเป็นแบบเดิม
เป็นปกติเหมือนเดิม
ไม่ต้องมาให้ความสำคัญกู
ขอแค่ยังคุยกะกูเหมือนปกติ
ไม่ใช่คอยแต่หลบหน้า หลบตา
จนกูเองยังอึดอัด
เหมือนมีอะไรมากั้นเอาไว้
เธอ ไม่เคยเป็นแบบนี้
ก็พอจะรู้...ว่า เธอคิดมากเรื่อง เขา
แต่ ขอได้มั้ยล่ะ
ทำกะกูเหมือนเพื่อนคนนึง
เพื่อนธรรมดาคนนึง
ไม่ว่ามึงจะมีใคร
ใครต่อใคร
ไม่ว่ากูจะต้องทนเห็นภาพบาดตาบาดใจ
มากแค่ไหน
กูรับได้เสมอแหล่ะ
ก็มันเป็นความสุขของเธอ
ใครเล่า...จะไปขัดเธอได้
แค่อยากให้เธอ ยอมรับกูอย่างเดิม
ว่า กู ยังเป็นเพื่อนมึงอยู่
Post Script *
รักหม่ามี้ที่สุดในโลกนะคะ
เหนื่อยแล้ว อยากพักบ้างแล้ว -*-
ทำไมทุกครั้งที่ตั้งใจจะพัก ต้องมีบางอย่างทำให้ต้องเหนื่อยต่อไป
ทั้งๆที่นึกว่า มันคงจะดีแล้วล่ะ
แต่มันกลับเลวร้ายลง ไม่น่าเชื่อเลย
เวลาแค่ ไม่ถึง 20ชม. มันสามารถเปลี่ยนเรื่องราวไปได้มากมาย
กูไม่น่าก้าวล้ำเส้นไปเลยจริงๆ
จะก้าวกลับมา ก็คงเปลี่ยนความรู้สึกเธอไม่ได้แล้วละมั้ง
ถ้าเธอได้อ่านนะ*
ก็อยากจะได้พร่ำบอกว่า
ขอโทษ ขอโทษจริงๆ
ถ้ากูทำให้มึงไม่สบายใจ ถ้ากูอยู่ด้วยแล้วอึดอัด
กูไม่ควรที่จะไปยุ่งวุ่นวายกะเพื่อนของมึง
ไม่ควรที่จะทำตัวสนิทสนมขนาดนี้ กูก็จะไม่ไปวุ่นวาย
นิสัยกูมันยังเด็ก...ไม่ค่อยจะรู้หรอกว่า กูควรทำไง
อยากให้กูห่างๆ ก็บอกได้นะ ไม่ได้ว่าอะไร กูยอม กูทำได้
เพื่อเธอจะได้สบายใจ เพื่อเธอจะได้มีความสุข
:: happy-tomorrow ::
![[[l3eel-ze'-buth]]](http://file.storythai.com/icon/s/0011157.jpg "[[l3eel-ze'-buth]]"){kind=icon}
![~HaPPiiZ~[a]_[b]](http://file.storythai.com/icon/s/0010643.jpg "~HaPPiiZ~[a]_[b]"){kind=icon}
